بعثت مشرقزمین؛ از اسلام رحمانی تا قاطعیت تمدنساز در آستانه ظهور
بعثت مشرقزمین؛ از اسلام رحمانی تا قاطعیت تمدنساز در آستانه ظهور
«بعثت مشرقزمین» تنها یک رویداد تاریخی نیست، بلکه آغازی نوین برای بیداری انسانهاست. این نوشتار به بررسی مسیری میپردازد که از «اسلام رحمانی» (اسلام مهربانی و عدالت) آغاز شده و به «قاطعیت تمدنساز» در آستانه ظهور ختم میشود. چگونه میتوان با تکیه بر رحمت الهی، قاطعیتی ساخت که مرزهای ظلم را بشکند؟
مقدمه: وعده بعثت و مأموریت تاریخی ملت ایران
امام صادق (علیهالسلام) در روایتی تکاندهنده و سرنوشتساز فرمودند: «قَبْلَ خُرُوجِ الْقَائِمِ يَبْعَثُ اللَّهُ قَوْماً مِنَ الْمَشْرِقِ لَا يَدَعُونَ وَتْراً لِآلِ مُحَمَّدٍ إِلَّا حَرَّقُوهُ»؛ پیش از قیام قائم (عجلاللهتعالیفرجه)، خداوند قومی را از مشرق زمین برمیانگیزد که هیچ کینه و ستمی را بر آل محمد (صلیاللهعلیهوآله) رها نمیکنند، مگر آنکه آن را به آتش میکشند. این روایت، نقشه راه ما در آستانه طلوع تمدن نوین اسلامی است. امروز ملت ایران، مصداق اتمّ همان «قوم مبعوث» است؛ قومی که امام راحل (قدسسره) نیز پیش از شهادتشان به آن بشارت دادند. اما پرسش اساسی این است: آیا این «آتش کشیدن» و «حرقوه» با گفتمان «اسلام رحمانی» و «اخلاق نبوی در جنگ» سازگار است؟ این مقاله با تکیه بر مبانی قرآنی، روایی و فقهی، به تبیین «مرز میان رحمت تمدنساز و قاطعیت تمدنسوز» در نبرد با دشمنان قسمخورده بشریت میپردازد.
ایران، طلایهدار بعثت مشرقزمین: فراتر از وطن، برای نجات زمین
خداوند وعده داده است که بندگان صالح، زمین را به ارث خواهند برد. اما این وعده بدون «بعثت» یک قوم محقق نمیشود. «بعثت» یعنی برانگیختگی، خیزش و خروج از سکون. آنچه در ۴۷ سال اخیر و بهویژه در این ایام از ملت ایران دیده شد، چیزی جز «بعثت» نیست. این بعثت با سه ویژگی در کلام امام صادق (علیهالسلام) ترسیم شده است:
۱. لَا يَدَعُونَ (رها نمیکنند): این ملت، دشمن را تعقیب میکند و او را رها نمیسازد.
۲. وَتْراً لِآلِ مُحَمَّدٍ (کینه و ستم بر آل محمد): محور نبرد، انتقام خونهای به ناحق ریخته اهل بیت (علیهمالسلام) و مظلومان تاریخ است.
۳. حَرَّقُوهُ (آتش میزنند): امام صادق (علیهالسلام) نفرمودند «قتلوه» (میکشند)، فرمودند «حرقوه» (آتش میزنند). در عصر موشکهای هایپرسونیک و قدرت نظامی بازدارنده، این کلمه معنایی فراتر از یک استعاره دارد؛ یعنی نابودی کامل بنیانهای ظلم.
ما در این خیابانها فقط برای «تنگه هرمز» یا «نفت» نیامدهایم. نگاه خود را جهانی کنید. به گفته دیوید میلر، جامعهشناس غربی: «اگر ایران پیروز شود، دنیا آزاد میشود و اگر شکست بخورد، صهیونیسم کل دنیا را میبلعد.» ما اینجاییم تا زمین را برای «صاحب اصلی زمین» آزاد کنیم.
اسلام رحمانی یا اسلام انفعالی؟ تفکیک راهبردی نبرد درونتمدنی و برونتمدنی
برخی در فضای فکری جامعه، با استناد به رحمت پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) در فتح مکه، سعی در ترویج «انفعال» در برابر دشمن جنایتکار دارند. میگویند: «دانشگاه نهاد علم است، آبشیرینکن را نزنید، مقابله به مثل نکنید.»
اما تحلیل سیره معصومین (علیهمالسلام) نشان میدهد که اهل بیت (علیهمالسلام) میان «نبرد با مسلمان منحرف» (ناکثین و مارقین) و «نبرد با مشرک و دشمن بنیادین» (قاسطین و صهیونیسم) تفاوت قائل بودهاند:
- در فتح مکه: پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) پس از تسلیم کامل دشمن فرمود: «الیوم یوم المرحمه» (امروز روز رحمت است). آنجا سرزمینی بود که مؤمنان در آن زندگی میکردند و دشمن قدرت پیکار نداشت.
- اما در جنگ با یهود بنینضیر و خیبر: هنگامی که دشمن در قلعههای تسخیرناپذیر پناه گرفته و تهدیدی وجودی برای کیان اسلام بود، پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) دستور به قطع نخلهای پربار (اقدام علیه زیرساخت اقتصادی دشمن) و بستن راه آب (اقدام علیه حیات لجستیکی دشمن) دادند. قرآن کریم در آیه ۵ سوره حشر صراحتاً این اقدام پیامبر را «به اذن خدا» و مایه خواری دشمن میداند.
بنابراین، آنجا که دشمنی مانند صهیونیسم و استکبار جهانی، هیچ خط قرمز انسانی و الهی را رعایت نمیکند و کودکان و زنان غزه را به خاک و خون میکشد، سخن گفتن از «رحمت یکطرفه» نه تنها اسلام نیست، بلکه خیانت به خون شهدا و طولانی کردن رنج مستضعفان است.
قاعده قرآنی «مقابله به مثل» و فقه «اضطرار» در نبرد تمدنی
خداوند در قرآن کریم میفرماید: «فَمَنِ اعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ» (بقره: ۱۹۴). مقابله به مثل، هم حق شرعی است، هم عقلی و هم عرفی.
- شبهه آبشیرینکن: برخی میگویند آبشیرینکن نزنید چون زن و بچه از آن آب میخورند. پاسخ این شبهه در دعای اهل ثغور امام سجاد (علیهالسلام) (صحیفه سجادیه) نهفته است. امام معصوم از خدا میخواهد: «خدایا آبهایشان را به وبا بینداز... چارپایانشان را تلف کن.» اگر دشمنی که زاغههای مهماتش در دل بیمارستانها و مدارس است، با سپر انسانی از خود محافظت کند، فقه جهادی ما میگوید: «وَ لَا يُمْسِكُهُمْ عَنْهَا إِلَّا الْإِثْمُ» (در حال اضطرار، باکی نیست و کفارهای هم بر شما نیست).
- علم و دانشگاه: علمی که بمب شیمیایی حلبچه و بمب اتم هیروشیما را تولید میکند، قداست ذاتی ندارد. قداست علم در خدمت به بشریت است، نه در خدمت به شیطان بزرگ. آنان که زیرساختهای ما را میزنند، باید بدانند که زیرساختهایشان نیز از گزند «حرقوه» یاران مهدی (عجلاللهتعالیفرجه) در امان نخواهد ماند.
قوم مبعوث و سنت قطعی الهی: باغی، نابود است
امیرالمؤمنین (علیهالسلام) سنتی قطعی را بیان میفرمایند: «وَلَوْ بَغَى جَبَلٌ عَلَى جَبَلٍ لَهُدَّ الْبَاقِي» (اگر کوهی بر کوهی تجاوز کند، کوه تجاوزکار منهدم میشود). ممکن است سؤال شود: پس چرا امام حسین (علیهالسلام) در کربلا پیروز نشد؟ پاسخ در تفاوت «بغی» (تجاوز به یک حکومت مستقر) با «قیام علیه باطل» است. در کربلا، یزید حاکم غاصب بود و امام حسین (علیهالسلام) علیه نظام باطل قیام کرد.
اما امروز، جمهوری اسلامی ایران حکومت مستقر الهی است و آمریکا و اسرائیل باغیان و متجاوزان هستند. طبق سنت الهی، باغی محکوم به شکست است. ۸ سال دفاع مقدس و پیروزی بر داعش در سوریه (تا پیش از توقف مبارزه دولت سوریه) نمونههای عینی این سنت هستند. ملت ایران اگر پای کار باشد، شکست در قاموس این ملت تعریف نشده است.
نتیجهگیری: تا حرق کامل دشمن، پای کاریم
امام صادق (علیهالسلام) فرمودند که قوم مبعوث مشرق زمین، «وطر آل محمد را به آتش میکشند». این یعنی ما در آستانه ظهور، مأمور به «قاطعیت رحمانی» هستیم؛ رحمت برای مستضعفان عالم و قاطعیت سخت برای مستکبران. امروز پرچم آزادیبخشی به دست شماست. نیت خود را از مرزهای ایران فراتر ببرید و بدانید که با هر گام استقامت، یک گام به تحقق وعده الهی و نابودی کامل رژیم صهیونیستی و استکبار جهانی نزدیکتر میشویم. انشاءالله تا «حرق» کامل باطل و برافراشته شدن پرچم تمدن عدل مهدوی، در این مسیر ثابتقدم خواهیم ماند.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
افزودن دیدگاه جدید