رفتن به محتوای اصلی
ابوکاظم حسنی

امت مبعوث؛ طلایه‌داران تمدن نوین اسلامی در مسیر قله ظهور

تاریخ انتشار:
مقاله‌ای از ابوکاظم حسنی با عنوان «امت مبعوث»؛ بررسی نقش امت مبعوث به عنوان طلایه‌داران تمدن نوین اسلامی و رسالت آن‌ها در صعود به قله ظهور.
امت مبعوث؛ طلایه‌داران تمدن نوین اسلامی در مسیر قله ظهور

امت مبعوث؛ طلایه‌داران تمدن نوین اسلامی در مسیر قله ظهور | ابوکاظم حسنی

«امت مبعوث» تنها یک عنوان تاریخی نیست، بلکه مأموریتی زنده و پویا برای هدایت بشریت است. در این نوشتار، ابوکاظم حسنی به بررسی جایگاه این امت به عنوان «طلایه‌داران تمدن نوین اسلامی» می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه این گروه، با تکیه بر ایمان و عمل، در مسیر صعود به «قله ظهور» گام برمی‌دارند و بستر لازم برای ظهور منجی را فراهم می‌سازند.

مقدمه: هشدار نسبت به خلأ تبیین و خطر مصادره یک بعثت الهی

به نام خداوندی که اراده فرمود زمین را بندگان صالحش به ارث برند. آنچه امروز در خیابان‌ها و میادین این سرزمین در جریان است، صرفاً یک کنش سیاسی یا واکنشی مقطعی به فشارهای اقتصادی و نظامی نیست. این «بعثت یک امت» است؛ همان وعده صادقی که امام معصوم (علیه‌السلام) قرن‌ها پیش از «قومی در مشرق زمین» خبر داد و رهبر شهیدمان با بغضی در گلو و قلبی مالامال از ایمان، طلوع آن را بشارت داد. این جماعت مبعوث، با اراده خداوند و به برکت خون امام شهدا به میدان آمده‌اند تا تمدن‌ساز باشند.

اما در این میان، جای نگرانی عمیقی وجود دارد؛ نگرانی از «کمرنگی محتوای تبیینی» و خلأ مهندسی فرهنگی در هدایت این موج عظیم مردمی. حضور این امت، قابل مصادره توسط هیچ گروه، نهاد، جناح و حزب خاصی نیست. مسئولیت این بی‌محتوایی و ضعف در تبیین فلسفه حضور، بر دوش کسانی است که مدعی فهم و فرهنگ‌اند، بی‌آنکه سطری از مهندسی فرهنگی خوانده یا آموزش دیده باشند. باید نگران بود از موج‌سواری فرصت‌طلبان کم‌بهره از تقوا که با عناد و بی‌عمقی، این لکه آلوده به روحیه استکباری را بر دامن این حرکت پاک می‌پاشند و اتحاد مقدس این امت را با تفکر انحصاری خود مخدوش می‌سازند. این مقاله، کوششی است برای ادای دِین به این امت مبعوث؛ برای آنکه بدانند کیستند و در کجای تاریخ ایستاده‌اند.

هویت امت مبعوث: فراتر از «نیاز» قوم بنی‌اسرائیل و «شور» قوم طالوت

اگر حضور در میادین را ضرورتی مبتنی بر ادراک «نقص عدم وجود معصوم» در عصر تمدن نوین اسلامی بیندیشیم، باید مراقب دو آفت بزرگ باشیم:

  • آفت اول: منطق «نیاز» قوم بنی‌اسرائیل. آنان که بانگ و فریادشان تنها برای پست و میز و رفع نیازهای مادی بلند شود، با برطرف شدن نیاز، جنبش و حرکتشان نیز منحل می‌گردد. این بعثت، فراتر از شکم و شهوت و جاه است.
  • آفت دوم: «شور و تلقین» قوم طالوت. آنان که بر اساس هیجانات زودگذر و برای اهداف فانی، جهل را بر کرسی علم بنشانند، با فروکش کردن شور شعاری، خاموش می‌شوند.

ای دریغ از اندیشه در عاقبت امر و ای دریغ از تدبیر اسلامی! این امت مبعوث، امت رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) است که برای یاری دین خدا برانگیخته شده‌اند. افق نهایی آنان «تعالی و رشد الی الله» است؛ حرکتی که نه خاموشی می‌پذیرد و نه رنگ می‌بازد. مبادا فردی از افراد این جمع را به‌خاطر بی‌ملاحظگی و ندانم‌کاری خسته سازیم و از جمع بکاهیم. نفس ما نباید بر طبل بزرگی و اندیشمندی بکوبد؛ زیرا استکبار، همان آفتی بود که عابد چندصدساله را به رجیمی دور از رحمت حق تبدیل کرد (العیاذ بالله).

مسئولیت نخبگان و رسالت فراموش‌شده تبیین

مردم مبعوث، حق دارند و باید بدانند که خداوند اراده کرده است به‌واسطه آنان بزرگ‌ترین اتفاق تاریخ را رقم بزند. باید برایشان تبیین شود که جایگاهشان چیست و چه نقشی در آینده زمین دارند. این امت، همان کسانی هستند که خداوند در وصفشان فرمود: «كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ» (آل عمران: ۱۱۰) شما بهترین امتی هستید که برای مردمان پدیدار شده‌اید؛ [زیرا] به کارهای پسندیده فرمان می‌دهید و از کارهای ناپسند باز می‌دارید.

از همین رو بود که مرجع تقلید شیعیان با گریه به حال این ملت غبطه خورد و فرمود: «در مقابل شما خضوع می‌کنم.» اما این عنوان «خیر امت»، مسئولیتی سنگین بر دوش نخبگان و خواص می‌گذارد. پیامبر خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فرمود: «إِنَّ اللَّهَ عزّ و جلّ لَيُبغِضُ الْمُؤمِنَ الضَّعِيفَ الَّذِى لا دِينَ لَهُ» پرسیدند: مؤمنی که دین ندارد کیست؟ فرمود: «الَّذي لا يَنهَى عَنِ الْمُنكَرِ» (کافی، ج ۵، ص ۵۹) خداوند از مؤمن سستی که دین ندارد خشمناک است؛ آن که نهی از منکر نمی‌کند.

امروز هر مؤمن آزاده‌ای باید احساس مسئولیت کند و منفعل نباشد. باید خواسته‌های مردمی را در امتداد مطالبات تمدنی جهت‌دهی کنیم. اگر جمعی مؤثر نباشد و صرفاً به شعار و هیجان بسنده کند، به مرور زمان خسته خواهد شد. امام رضا (علیه‌السلام) هشدار داده‌اند: «لَتَأمُرُنَّ بِالمَعرُوفِ وَ لَتَنهُنَّ عَنِ المُنكَرِ أَو لَيُستَعمَلَنَّ عَلَيكُم شِرارُكُم...» (کافی، ج ۵، ص ۵۶) باید امر به معروف و نهی از منکر کنید، وگرنه بدهایتان بر شما مسلط می‌شوند و هر چه نیکانتان دعا کنند، دعایشان مستجاب نمی‌شود.

افق تمدنی این بعثت: از قیام مشرق تا تحویل پرچم به صاحب اصلی

این امت مبعوث باید بداند کیست و در کجای نقشه تاریخ ایستاده است. امام باقر (علیه‌السلام) با نگاهی نافذ به آینده، این صحنه را چنین ترسیم فرموده‌اند:
«كَأَنّى بِقَومٍ قَد خَرَجوا بِالمَشرِقِ يَطلُبونَ الحَقَّ فَلا يُعطَونَهُ... حَتّى يَقوموا، وَ لا يَدفَعونَها إلّا إلى صاحِبِكُم، قَتلاهُم شُهَداءُ»
گویا مردمی را می‌بینم که از مشرق زمین به پا می‌خیزند و حق‌جویی می‌کنند؛ ولی حقشان را نمی‌دهند... تا آنکه سلاح بر دوش می‌گیرند و قیام می‌کنند و حکومت را به کسی جز صاحب شما (امام مهدی عجل‌الله‌تعالی‌فرجه) نمی‌دهند. کشته‌هایشان شهیدند. اگر من آن زمان را درک کنم، بقای خود را برای صاحب این امر از خدا خواهم خواست.

این روایت، سند هویتی ماست. حرکتی که از اول انقلاب با قیام امام راحل (قدس‌سره) آغاز شد، اکنون به آن قیام نهایی نزدیک شده است. ما به فضل الهی به «فتح قله» نزدیک شده‌ایم. انتهای این بعثت، ظهور است. این انقلاب صرفاً برای ایران نیست؛ این نوید همان حکومت مهدوی جهانی است. همه جهان باید بدانند که وقت پایان استکبار و ظلم فرارسیده است.

اما برای رسیدن به آن افق، باید «زمین وجود خود» را برای آن روز آماده سازیم. دستگاه امام زمان (ارواحنا فداه) سیستمی خواهد بود که اصرار به بهره‌برداری از استعدادهای همدیگر دارد. هر آن کس که نتواند خود را در آن سیستم بر اساس تواضع و برادری تعریف کند، از دایره آن حضرت خارج خواهد شد. ما همه برادریم، اما هنوز نتوانسته‌ایم این حقیقت را درک کنیم. آینده زمین برای صالحان خواهد بود و این صالح بودن، با انحصارگرایی و آلودگی‌های نفسانی هرگز میسر نخواهد شد.

نتیجه‌گیری: مواظب امانت الهی باشیم

این امت، همان‌هایی هستند که خداوند برای یاری دین خود برگزیده است. رهبر شهید ما به‌وضوح دیده بود که این امت، ظرفیت ایجاد تمدن نوین اسلامی را دارد. امروز جایگاه و حضور آنان فراتر از هر گنجی است. وظیفه ما در برابر این «امت مبعوث»، تبیین، هدایت حکیمانه و پرهیز از هرگونه نگاه انحصاری و خودبرتربینی است. مبادا با رفتارهای جاهلانه، خستگی بر چهره این سربازان امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه) بنشانیم.

بیایید همگی، هم راعی باشیم و هم رعیت، که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فرمود: «ألا كُلُّكُم راعٍ و كُلُّكُم مَسؤولٌ عَن رَعِيَّتِه» (همه شما نگهبان و مسئول هستید). ان‌شاءالله با تکیه بر ایمان و اراده، و با دوری از آفات نفس، این مسیر نورانی را تا تحویل پرچم به دست صاحب اصلی آن، حضرت ولی عصر (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه)، ادامه دهیم.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
  • نشانی‌های وب و پست الکتونیکی به صورت خودکار به پیوند‌ها تبدیل می‌شوند.

تبلیغات

بازگشت بالا