شیخ نعیم قاسم؛ به مبارزه ادامه می‌دهیم حتی تا آخرین نفس - تأملی بر تنهایی یاران لبنانی

شیخ نعیم قاسم: ادامه مبارزه تا آخرین نفس؛ تأملی بر تنهایی یاران لبنانی

شیخ نعیم قاسم، امین تازه مقاومت، با صراحتی استوار اعلام کرد: «اگر کسی به فکر تسلیم است، برود تنها تسلیم شود؛ ما تا آخرین نفس در میدان می‌مانیم.» این نوشتار به بررسی رمز ماندگاری حزب‌الله در تنهایی، اهمیت دعا به عنوان سلاح مؤمنان و قانون الهی یاری جبهه حق می‌پردازد.

شیخ نعیم قاسم، امین تازه‌ی مقاومت، با صراحتی غم‌انگیز ولی استوار فرمودند:
«إذا كان أحد يفكّر بالاستسلام، فليذهب و يستسلم وحده؛ نحن لن نستسلم، و سنبقى في الميدان حتى آخر نفس.
سنواجه، ونريد الحق، ونقدّم نموذجًا للعالم بأن لبنان عصيّ بجيشه و شعبه و مقاومته على العدو. هم من يعتدون علينا، ولسنا نحن؛
اگر کسی به فکر تسلیم است، برود تنها تسلیم شود؛ ما تسلیم نمی‌شویم و تا آخرین نفس در میدان می‌مانیم. مقابله می‌کنیم، حق خود را می‌خواهیم و به جهان نشان می‌دهیم که لبنان با ارتش، مردم و مقاومتش در برابر دشمن سرسخت است. این آن‌ها هستند که به ما تجاوز می‌کنند، نه ما.»

دلی که از یاریِ دیگران ناامید شده باشد، هرگز از آستان پروردگار نومید نمی‌گردد. آن هنگام که دستی برای یاری نمی‌یابی، دست دعا به سوی آسمان می‌گشایی. این همان رمز ماندگاریِ حزب‌الله لبنان است: قدرتی که در تنهایی نیز قد برمی‌افرازد و مظلومیت را به سلاحی فولادین بدل می‌کند.

دل آدم به درد می‌آید، آنگاه که کاری از دستش برنیاید. حزب‌الله، آن یارِ دیرینِ فلسطین و محور مقاومت، به خاطر آرمان ما – و چه بسا بیش از ما – پای در میدان نهاد. در خطوط مقدم لبنان درگیری‌های شدید و عاشورایی جریان دارد و سکوت شب با صدای گلوله و انفجار شکسته می‌شود. اما این صدای خشم، اراده مجاهدان را تضعیف نمی‌کند؛ بلکه هر انفجار، آنان را به یاد عهدی می‌اندازد که با خدای خود بسته‌اند: «رَبِّ إِنِّی لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَیَّ مِنْ خَیْرٍ فَقِیرٌ».

به قول استاد پناهیان: «اگر حزب‌الله لبنان را تنها بگذاریم، خدا ما را تنها می‌گذارد.» این یک تهدید نیست، بلکه قانونی الهی است. یاریِ جبهه حق، هر چند با دعایی پنهانی یا پیامی کوتاه، خود از مصادیق «نصرتِ مؤمنان» است. ان‌شاءالله که برادران ما در خط مقدم نیز آنان را فراموش نکرده‌اند و لحظه‌ای از یادشان نمی‌برند.

در این روزهای سخت، آنچه از دور می‌توانیم تقدیم کنیم، نفس گرم دعاست. دعا سلاحی است که از هر موشکی تأثیرگذاری‌اش بیشتر است. دعا نجوایی است که شب را روشن می‌کند و سنگرهایی را که گلوله نمی‌گشاید، می‌گشاید. این سلاحِ مؤمنان در تنهایی، همان سرمایه‌ای است که هرگز پایان نمی‌پذیرد.

«خدایا! به کسانی که تنها، امیدشان سرمایه‌شان است و اشک‌هایشان سلاحشان، رحم کن.
ای کسی که نعمت‌ها را فراوان می‌کنی، بلاها را دفع می‌کنی و نور کسانی هستی که در تاریکی مانده‌اند،
یارِ مجاهدان لبنانی ما باش،
و دل‌های ما را که برایشان می‌تپد، به دیدار پیروزی روشن فرما.»

دل‌های ما در جبهه مقدم همراه آنان می‌تپد و دستانمان برای دعا به سوی آسمان بلند است. این کوچک‌ترین یاری است که از دستمان برمی‌آید، اما در وسعت لطف الهی، بزرگ‌ترین فتح را رقم می‌زند. آمین یا رب العالمین.

نویسنده : ابوکاظم حسنی