اشعار | ضیاءالصالحین

هفتاد و چند چشمه به دریا رسیده اند / امید مهدی نژاد

ما قهرمان داستان خون و شمشیریم / امید مهدی نژاد

بر عرشه ایستاده است پیری که نا خدا شد / امید مهدی نژاد

تنها تو ای اباذر تنها تو مانده ای / امید مهدی نژاد

عاشقت می شوم این بار که برمیگرم / امید مهدی نژاد

دیگر اسیر فتنه گندم نمی شوم / امید مهدی نژاد

دیوانه های سنگ پران نیز با سنگ ها به چاه می افتند / امید مهدی نژاد

بعد از تو خاک بر سر دنیا / امید مهدی نژاد

گلِ گل ها محمدی ست / امید مهدی نژاد

حالی تو غیرتی کن معشوق من تفنگ / امید مهدی نژاد

بی ذره ای تقدم و تاخیر می رسی / امید مهدی نژاد

ای باران بادها فریبم دادند / امید مهدی نژاد

همسایه نگاه می کند گریه نکن / امید مهدی نژاد

از شما از این سلام خشک و خالی خسته ام / امید مهدی نژاد

نگفته ای از کدامین مسیر برگردم / امید مهدی نژاد

به پس فردا یقین دارم پس از فردا نمی ترسم / امید مهدی نژاد

با جوهر قرمز کبوتر می نویسم / امید مهدی نژاد

از حق حتی دو حرف گفتن تلخ است / امید مهدی نژاد

این بود دستمزد رسالت زمینیان / امید مهدی نژاد

قسمت به مثقال است حسرت به خروار است / امید مهدی نژاد

آتش سرخ روشن است زیر خاکستری هنوز / امید مهدی نژاد

بوی حرامی می وزد شمشیر بردارید / امید مهدی نژاد

دست او اینجاست انگشتر نمی دانم کجاست / امید مهدی نژاد

الا دختر که دل پیشت اسیره / امید مهدی نژاد

امام هست بجنبیم و اتصال کنیم / امید مهدی نژاد

همه محتاج امامیم خودت را برسان / امید مهدی نژاد

همساز شو با درد بگذار و بگذر مرد / امید مهدی نژاد

کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی / امید مهدی نژاد

فرشتگان به گلویت اشاره می کنند / امید مهدی نژاد

افسار دریا در مشت ماه است / امید مهدی نژاد

گاه باید رفت باید رفت و تنها رفت / امید مهدی نژاد

تا پای چشمه رفتیم لب تشنه بازگشتیم / امید مهدی نژاد

چرا نبض دلت را از زن رمال می گیری / امید مهدی نژاد

آن روز سبکبار و رها می رفتند / یوسف رحیمی

عید جدیدی آمد و آغاز سالیست / : یوسف رحیمی

سلام بر فاطمیه / یوسف رحیمی

بازگشت بالا

موضوعات

شبکه‌ها