حدیث کسا از منظر آیت الله بهجت قدس سره

حدیث کساء
حدیث شریف کسا ، روایتی است از عظمت پنج تن آل عبا، روایتی جالب و جاذب از پنج بزرگواری که محور عالم هستی هستند؛ فاطمه و پدرش و شوهرش و فرزندانش. سلام الله علیهم اجمعین.

حدیث کسا از منظر آیت الله بهجت قدس سره

حدیث کسا ، روایتی است از عظمت پنج تن آل عبا، روایتی جالب و جاذب از پنج بزرگواری که محور عالم هستی هستند؛ فاطمه و پدرش و شوهرش و فرزندانش. سلام الله علیهم اجمعین.

می فرمودند: «عجائب و غرایبی در حـدیث کساست. خدا می داند کسی بشمارد که چقدر معجزه در آن است، خیلی کار بزرگی کرده است». این فرمایش از آن عالم بزرگ، کلیدی است برای باز کردن باب تفکر و تدبر در این حدیث.

حضرت آیت الله بهجت قدس سره مانند دیگر عالمان بزرگ شیعه توجه ویژه ای به این حدیث داشت. شاید چشم گیرترین امری که در این باره از ایشان مشهود بود، قرائت دائمی حدیث کسا بود. ایشان شب ها این حدیث را قرائت می کرد و حتی در سالیانی دورتر، افراد خانواده را گرد هم می آورد و به همراه ایشان حدیث کساء می خواند. گاهی هم در لابه لای کلامش به فرازهای آن روایت اشاره می کرد و گاهی هم صراحتاً درباره حدیث کسا سخن می گفت. باور ایشان این بود که امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف به مجالس حدیث کسا توجه ویژه ای دارند. گاهی هم در پاسخ به شبهاتی که درباره سند این روایت مطرح می شد، مطالب روشن گری بیان می فرمودند؛ به عنوان مثال حضرت آیت الله بهجت قدس سره معتقد بودند کسانی که اهل تعقل و درایت باشند و با دقت در عجایب این حدیث بنگرند، صحت این روایت را می یابند و دیگر نیازی به سند آن ندارند.

مطلب پیشنهادی: نکاتی در مورد حدیث کساء

می فرمودند: «عجائب و غرایبی در حدیث کساست. خدا می داند کسی بشمارد که چقدر معجزه در آن است، خیلی کار بزرگی کرده است». این فرمایش از آن عالم بزرگ، کلیدی است برای باز کردن باب تفکر و تدبر در این حدیث.

حدیث شریف کسا از منظر آیت الله بهجت قدس سره

آیت الله بهجت قدس سره می فرماید: «همان وقتی که زائرین عرفه در کربلا هستند، روایت معتبر دارد به اینکه خدا اول نظر رحمت به زوار حسین در کربلا می کند، ثانیاً به زوار عرفات؛ به این علت که کاری کرد که نکرده بود من مضی، و نخواهد کرد من یأتی».

در آغاز آنچه نظر خواننده این حدیث را به خود جلب می کند این است که راوی آن، که خبر از غیب آسمان ها می دهد، وجود مقدس فاطمه زهرا سلام الله علیها است. ایشان سخن از نزول فرشته وحی می دهد و آنچه را که خداوند متعال به آن فرشته فرموده بیان می کند. سرچشمه علم او،  علم لایزال خداوند تبارک و تعالی است. از سلمان فارسی روایت شده: «عماربن یاسر به من گفت: آیا مى‏خواهى چیز عجیبى را برایت نقل کنم؟ گفتم: نقل کن اى عمار! گفت: آرى، من شاهد بودم که روزى على بن ابى طالب بر فاطمه داخل شد، هنگامى که‏ چشمان فاطمه بر او افتاد، گفت: نزدیک بیا تا به تو بگویم که در جهان هستى چه بوده، چه هست، و تا روز قیامت چه خواهد شد. عمار گفت: در این حال دیدم که على بازگشت، پس من هم به دنبال او بازگشتم تا اینکه به حضور پیامبر رسید، پس پیامبر به او گفت: اى ابوالحسن! نزدیک تر بیا، پس على نزدیک تر رفت و در کنار او نشست و پیامبر به وى فرمود: حال تو مى ‏گویى یا من بگویم؟ على فرمود: شما بگویید بهتر است. پس رسول خدا فرمود: مثل اینکه فاطمه به تو چنین و چنان گفته است و تو نزد من آمده‏اى تا درباره آن جویا شوى. على پرسید: آیا نور فاطمه از نور ماست؟ پیامبر فرمود: آیا تردید دارى؟ البته که چنین است و على سجده شکر نمود».[ بحارالانوار،  ج۴٣، ص٨]

مطلب پیشنهادی: پژوهشی نو پیرامون حدیث کسای یمانی به روایت حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)

حضرت آیت الله بهجت قدس سره می فرمود: «کسی که حدیث کسا را از روی دقت ببیند [متوجه می شود که] خود حضرت [زهرا سلام الله علیها] خبر می دهد جبرئیل آمد پهلوی ما. نمی گوید پدر من گفت که جبرئیل آمد. خودش به الهام الهی فهمیده بود چنین سؤال کرد، چنین تقاضا کرد از خدا؛ هیچ نمی گوید که پدر من گفت که جبرئیل تقاضا کرد از خدا، خدا اجازه داد که پایین بیاید».

این حدیث، بیان شأن نزول آیه تطهیر است؛ آیه ای که یکی از مهم ترین براهین شیعه برای اثبات عصمت اهل بیت علیهم السلام است؛ چراکه در کتب شیعه و سنی بیان شده که مقصود از اهل بیت در آیه «إنَّما یُرِیدُ اللهُ لِیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ، أهلَ  البَیتِ ...»، همین پنج وجود مقدس هستند. اینها کسانی اند که خدا ایشان را از رجس و پلیدی پاک کرده است. اهمیت اثبات عصمت نیز بر کسی پوشیده نیست؛ چراکه اگر بدانیم کسی از جانب خدا از هرگونه زشتی پاک شده، می توانیم با آرامش خاطر، تمام وجودمان را به او بسپاریم و از او تبعیت نماییم.

یکی از نکات قابل تأملی که در حدیث کسا نمایان است، عبارات سرشار از محبت و احترامی است که وجود مقدس زهرای اطهر در مواجهه با همسر و فرزندانش به کار می برد. این عبارات بازگو کننده عظمت مقام این خانواده و ادب، معرفت و محبت شگرف فاطمه زهراسلام الله علیها نسبت ایشان است؛ آنجا که به فرزندانش می فرماید: «السلام علیک یا ولدی و یا قرة عینی و ثمرة فؤادی» و نیز آنجا که همسر بزرگوار خود را این گونه خطاب می کند: «و علیک السلام یا اباالحسن و یا امیرالمؤمنین».

آیت الله بهجت رحمه الله می فرمود: «چند معجزه در حدیث کساست؛ به امام حسن علیه السلام می فرماید: صاحب حوض هستی. آیا تا به حال گفته بود تو صاحب حوض من هستی؟! به امام حسین علیه السلام می گوید: تو شافع امت من هستی».

شاید بتوان گفت سفره عام لطف و مغفرت الهی، در هیچ درگاهی چون درگاه امام حسین علیه السلام گسترده نیست. ثواب های عظیمی که خداوند متعال برای عزاداران و گریه کنندگان بر سیدالشهداعلیه السلام قرار داده، پاداش های فوق العاده ای که بر زیارت آن حضرت شمرده شده و موارد مشابه، همه گویای مقام شفاعت حضرت اباعبدالله علیه السلام است. امام صادق علیه السلام می فرماید: «مَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ لَا يُرِيدُ بِهِ إِلَّا وَجْهَ اللَّهِ تَعَالَى غُفِرَ لَهُ جَمِيعُ ذُنُوبِهِ وَ لَوْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ فَاسْتَكْثِرُوا مِنْ زِيَارَتِهِ يَغْفِرِ اللَّهُ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ؛ کسی که مزار حسین بن علی را زیارت کند و از آن زیارت نیتی جز جلب رضای الهی نداشته باشد، تمام گناهانش آمرزیده می شود، هرچند به اندازه کف هایی باشد که در روی آب دریا پدیدار می شود؛ پس زیاد به زیارت او بروید تا خدا گناهانتان را بیامرزد».

خاکساری در درگاه سیدالشهدا علیه السلام موجب رضای الهی است؛ تا آنجا که در روز عرفه خدای متعال ابتدا به زوّار آن حضرت توجه می کند و سپس به کسانی که در صحرای عرفات هستند. آیت الله بهجت قدس سره می فرماید: «همان وقتی که زائرین عرفه در کربلا هستند، روایت معتبر دارد به اینکه خدا اول نظر رحمت به زوار حسین در کربلا می کند، ثانیاً به زوار عرفات؛ به این علت که کاری کرد که نکرده بود من مضی، و نخواهد کرد من یأتی».[من مضی: گذشتگان، من یأتی: آیندگان]

حدیث کسا از منظر آیت الله بهجت قدس سره

شاید همین تصریحی که در حدیث کسا درباره برطرف شدن مشکلات است موجب شده بود که حضرت  آیت الله  بهجت قدس سره برای رفع گرفتاری ها و شفای بیماران، به قرائت این حدیث توصیه کند و به قرائت جمعی آن، توجه خاصی داشته باشد.

در فرازی دیگر از حدیث کسا آمده است: «یا عَلِیُّ وَالَّذی بَعَثَنی بِالْحَقِّ نَبِیّاً، وَاصْطَفانی بِالرِّسالَةِ نَجِیّاً، ما ذُکِرَ خَبَرُنا هذا فی مَحْفِلٍ مِنْ مَحافِلِ اَهْلِ الْأَرْضِ، وَفیهِ جَمْعٌ مِنْ شیعَتِنا وَمُحِبّینا، وَفیهِمْ مَهْمُومٌ اِلاَّ وَفَرَّجَ اللَّهُ هَمَّهُ، وَلا مَغْمُومٌ اِلاَّ وَکَشَفَ اللَّهُ غَمَّهُ، وَلا طالِبُ حاجَةٍ اِلاَّ وَقَضَی اللّهُ حاجَتَهُ؛ اى على سوگند بدان كه مرا به حق به نبوت برانگيخت و به رسالت و نجات دادن [خلق] برگزيد ذكر نشود اين خبر ما در انجمن و محفلى از محافل مردم زمين كه در آن گروهى از شيعيان و دوستان ما باشند و در ميان آنها اندوهناكى باشد، جز آنكه خدا اندوهش را برطرف كند؛ و نه غمناكى جز آنكه خدا غمش را بگشايد؛ و نه حاجتمندی باشد جز آنكه خدا حاجتش را برآورد».

شاید همین تصریحی که در حدیث کسا درباره برطرف شدن مشکلات است موجب شده بود که حضرت  آیت الله  بهجت قدس سره برای رفع گرفتاری ها و شفای بیماران، به قرائت این حدیث توصیه کند و به قرائت جمعی آن، توجه خاصی داشته باشد.

حدیث شریف کسا از منظر آیت الله بهجت قدس سره

منبع: مرکز تنظیم و نشر آثار آیت الله بهجت قدس سره

Share

قابل توجه کاربران عزیز! با اعلام وزارت ارتباطات هزینه های دانلود در کلیه سایتهای ضیاءالصالحین نیم بهاء محسوب می شوند.