اهمیت خنده و شادی در سیره اهل بیت علیهم السلام

تعداد کلمات ۷۰۷ / تخمین زمان مطالعه ۴ دقیقه
اهمیت خنده و شادی در سیره اهل بیت علیهم السلام
از مجموع سخنان امامان معصوم علیهم اسلام  چنین استفاده می شود که مزاح و شوخی تا اندازه ای پسندیده است؛ ایشان بطور مطلق از مزاح نهی نکرده اند، بلکه شوخ طبعی را بطور نسبی و در شرایط خاص ستوده اند.

اهمیت خنده و شادی در سیره اهل بیت علیهم السلام

در این نوشتار قصد داریم اهمیت خنده و شادی در سیره اهل بیت علیهم السلام را بیان کنیم، در ادامه با «اهمیت خنده و شادی در سیره اهل بیت علیهم السلام» با ضیاءالصالحین همراه باشید.

اهمیت خنده و شادی در سیره اهل بیت علیهم السلام

از مجموع سخنان امامان معصوم علیهم اسلام  چنین استفاده می شود که مزاح و شوخی تا اندازه ای پسندیده است؛ ایشان بطور مطلق از مزاح نهی نکرده اند، بلکه شوخ طبعی را بطور نسبی و در شرایط خاص ستوده اند و حتی خود آن بزرگواران تا حدّی که به افراط نرسد، مزاح می کردند.{۱}

خنده، سیره پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم  فرمود: من هم نماز می خوانم و هم می خوابم، هم روزه می گیرم و هم غذا می خورم، هم می خندم و هم گریه می کنم. پس کسی که از راه و روش من روی گرداند، از من نیست.{۲}

نفرت خداوند از ترش رویی

در سیره آن حضرت آمده است که وقتی یکی از اصحاب خود را غمگین می دید، او را با شوخی کردن شاد می کرد و می فرمود: «خداوند نفرت دارد از ترش رویی فرد در چهره برادرش».{۳}

شاد بودن چهره مؤمن

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم  فرمود: «مؤمن، شوخ و شنگ است و منافق، ترش رو و خشمگین».{۴}

ضرورت شادی

امام علی علیه السلام می فرمایند: «شادی، روح را باز می کند و نشاط را بر می انگیزد».{۵}

«کسی که سُرورش اندک باشد، آسودگی او در مرگ است».{۶}

«وقتی روز شادی در اختیارت قرار گرفت، از آن دوری نکن؛ زیرا وقتی در دست روز اندوه قرار بگیری، از تو صرف نظر نخواهد کرد».{۷}

پاداش شخص شاد کننده

امام علی علیه السلام فرمودند: «ای کمیل! خانواده ات را فرمان ده که روزها در به دست آوردن بزرگواری و شب ها در رفع نیاز خفتگان بکوشند. سوگند به خدایی که تمام صداها را می شنود، هر کس دلی را شاد کند، خداوند از آن شادی لطفی برای او قرار دهد».{۸}

ملاک غم و شادی

امام علی علیه السلام می فرمایند: «خوش حالی تو از چیزی باشد که در آخرت برایت مفید است و اندوهت برای از دست دادن چیزی از آخرت باشد. آنچه از دنیا به دست می آوری، تو را خشنود نسازد و برای آنچه در دنیا از دست می دهی، زاری کنان تأسف مخور».{۹}

شوخی بجا

حضرت علی علیه السلام می فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم هر گاه یکی از اصحاب خود را اندوهگین می دید، او را با شوخی و مزاح خوش حال می کرد».{۱۰}

شاد کردن مؤمنان، عبادت در نزد خدا

امام محمد باقر علیه السلام فرموند: «در نزد خدا عبادتی محبوب تر از شاد کردن مؤمنان نیست».{۱۱}

شوخی و خوش اخلاقی

یونس شیبانی می گوید: روزی امام صادق علیه السلام از من پرسید: شوخی کردن نزد شما چه جایگاهی دارد؟ گفتم: اندک است. حضرت فرمود: پس این گونه نباشید. «بی گمان، شوخی از خوش اخلاقی است و تو با این کار، برادر خود را شاد می کنی. رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم با افراد شوخی می کرد و می خواست آنان را شاد کند».{۱۲}

اهمیت شاد کردن

امام کاظم علیه السلام فرمودند: «به درستی که زیر عرش خدا، سایه ای است که ساکن نمی شود در آن، مگر کسی که کار خیری برای برادر دینی اش انجام دهد یا گرفتاری او را برطرف و یا قلبش را شاد گرداند».{۱۳}

شادی های پسندیده

امام رضا علیه السلام به ریان بن شبیب فرمودند: «اگر دوست داری در درجات عالی بهشت با ما باشی، به حزن ما محزون و به شادی ما شاد باش».{۱۴}

اهمیت خنده و شادی در سیره اهل بیت علیهم السلام

پی نوشت:

{۱} بحارالانوار، ج ۱۶، ص ۱۱۶.
{۲} شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا ع ، ج ۱، ص ۳۱۹.
{۳} میرزا حسین نوری، مستدرک الوسائل، ج ۸، ص ۳۲۱.
{۴} تحف العقول، ص ۴۹.
{۵} تمیمی آمدی، غررالحکم و دررالکلم، ح ۲۰۲۳.
{۶} محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۱۱.
{۷} ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج ۲۰، ص ۲۸۶، حکمت ۲۷۰.
{۸} نهج البلاغه، ترجمه: دشتی، ص ۴۸۷، حکمت ۲۵۷.
{۹} نهج البلاغه، ترجمه: دشتی، ص ۳۵۷، نامه ۲۲.
{۱۰} مستدرک الوسائل، ج ۸، ص ۴۰۷.
{۱۱} وسائل الشیعه، ج ۱۱، ص ۵۶۹.
{۱۲} محمد بن یعقوب کلینی رازی، الکافی، تحقیق: علی اکبر غفاری، ج ۲، ص ۶۶۳.
{۱۳} بحارالانوار، ج ۸۴، ص ۱۷۴.
{۱۴} بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۸۶.

پدیدآورنده: 
Share