فرآیند فتح و بعثت مردمی در نبرد کنونی؛ تغییر هندسه نظم جهانی | محمدرضا عابدینی
فرآیند فتح و بعثت مردمی | تحلیل استاد محمدرضا عابدینی درباره تغییر نظم جهانی
در این گفتوگوی تحلیلی، استاد محمدرضا عابدینی با تبیین مفهوم فرآیند فتح و بعثت مردمی، نبرد کنونی را در نسبت با جریان ظهور و اراده امام زمان (عجلاللهتعالیفرجه) بازخوانی میکند. او تأکید میکند که مردم باید از حاشیه به متن بیایند، در هندسه ساختار حاکمیت قرار گیرند و حضور میدانی آنان با نیت الهی، خود بزرگترین ذکر و استغاثه است؛ نبردی که در آن، افول ولی و نصیر دشمن آغاز شده و نظم جهانی در حال تغییر بنیادین است.
فرآیند فتح و بعثت مردمی؛ تغییر نظم جهانی در نبرد کنونی
استاد محمدرضا عابدینی در این گفتوگو، به تحلیل نبرد کنونی در نسبت با جریان ظهور و اراده امام زمان (عجلاللهتعالیفرجه) میپردازد. به باور او، هرگونه تحلیل از وقایع عالم، اگر از این افق و با این مبنا صورت نگیرد، ناقص و سطحی خواهد بود. بنابراین، فهم درست تحولات منطقهای و جهانی، نیازمند اتصال آن به مهدویت و هندسه حاکمیت الهی است.
مردم از حاشیه به متن؛ بعثت مردمی در هندسه حاکمیت
یکی از محورهای اصلی این بحث، نقش مردم در فرآیند فتح است. استاد عابدینی تأکید میکند که مردم باید از حاشیه به متن بیایند و در هندسه ساختار حاکمیت قرار گیرند. در نگاه او، مردم صرفاً مخاطب و تماشاگر نیستند؛ بلکه جزئی از متن حاکمیت الهی و شریک در مسئولیت و رسالت تاریخیاند.
او هشدار میدهد که نگاه ابزاری به مردم ممنوع است. اگر مردم با جبهه حق همراه نشدند، این جبهه حق است که باید خود را ملامت کند، نه آنکه مردم را متهم نماید. این رویکرد، تأکید بر بعثت مردمی و بیداری عمومی در عصر نبرد روایتها و روایت نبردهاست.
انتقال رهبری انقلاب؛ دست آشکار امام زمان (عجلاللهتعالیفرجه)
در ادامه، استاد عابدینی به انتقال رهبری انقلاب اشاره میکند و آن را یکی از الهیترین انتقالات تاریخ میداند. او این انتقال را با دست آشکار امام زمان (عجلاللهتعالیفرجه) مرتبط میداند و معتقد است که تداوم این مسیر، نیازمند توجه به هدایتهای غیبی و باورها و عهدهای دینی است.
به اعتقاد او، اگر این انتقال را صرفاً در چارچوب تحلیلهای سیاسی و ظاهری ببینیم، از عمق ماجرا غافل شدهایم. آنچه این حرکت را زنده نگه داشته، ارتباط با حجت الهی و وفاداری به مسیر ولایت است.
حضور میدانی مردم؛ ابلغترین ذکر و استغاثه
یکی دیگر از نکات کلیدی در این گفتوگو، نقش حضور میدانی مردم است. استاد عابدینی معتقد است که وقتی مردم با نیت الهی به میدان میآیند، همین حضور، خود «ابلغترین ذکر و استغاثه» است. یعنی حضور عینی، عملی و اجتماعی مردم، نوعی دعا و استغاثه مجسّم است که آثارش در عالم دیده میشود.
او این حضور را فراتر از یک حرکت صرفاً سیاسی یا اجتماعی میداند و آن را بُعدی عبادی، معنوی و تمدنی میبخشد. در چنین نگاهی، فتح تنها در نتیجه نهایی جنگ یا توافقات سیاسی تعریف نمیشود، بلکه در همین حضور مستمر و آگاهانه مردم معنا مییابد.
گفتوگو با افکار عمومی جهان؛ نه مذاکره با دشمن
استاد عابدینی در بخش دیگری از سخنان خود تأکید میکند که با آمریکا و رژیم صهیونیستی مذاکرهای در کار نیست؛ چرا که آنها را ولی و نصیر دشمن میداند. اما در عین حال، بر اهمیت گفتوگو با افکار عمومی جهان تأکید دارد.
از نگاه او، میدان اصلی امروز، میدان افکار عمومی جهانی است؛ جایی که روایتها، تصویرها، عدالتخواهی و بیداری مردم میتواند معادلات قدرت را تغییر دهد. در چنین فضایی، رسانه، هنر، روایت و حضور بینالمللی، ابزارهای اصلی جبهه حق برای ارتباط با ملتها هستند.
آغاز افول دشمن و تغییر هندسه نظم جهانی
به باور استاد عابدینی، نبرد کنونی تنها یک جنگ محدود و گذرا نیست؛ بلکه نشانه جدی از آغاز افول ولی و نصیر دشمن و تغییر هندسه نظم جهانی است. او معتقد است که ساختارهای پیشین قدرت، مشروعیت و کارآمدی خود را از دست دادهاند و نظم جدیدی در حال شکلگیری است؛ نظمی که ملتها و مقاومت مردمی در آن نقش اصلی را ایفا میکنند.
این تغییر، تدریجی اما عمیق است. بنابراین، نباید فتح را صرفاً در قالب یک پیروزی مقطعی و صفر و صدی دید.
فتح، یک فرآیند است نه یک لحظه
استاد عابدینی با اشاره به تجربههای تاریخی، از جمله صلح حدیبیه، توضیح میدهد که فتح یک قله، نقطهای و لحظهای نیست؛ بلکه فرآیند و جریانی مرحلهبهمرحله است. همانگونه که در صلح حدیبیه، تثبیت دستاوردها زمینهساز فتوحات بزرگتر شد، در نبرد کنونی نیز باید به تثبیت دستاوردها، حفظ روحیه و استمرار مسیر اندیشید.
از نگاه او، ما احساس شکست نداریم؛ چرا که سرعت رسیدن به اهدافمان روزافزون شده است و آنچه ظاهراً عقبنشینی یا توقف به نظر میرسد، میتواند بخشی از فرآیند بزرگتر فتح باشد.
جمعبندی: بعثت مردمی و آینده نظم جهانی
این گفتوگو، خواننده را به بازاندیشی در مفهوم فتح، بعثت مردمی، حضور در میدان و نقش ملتها در تغییر نظم جهانی دعوت میکند. در این نگاه، نبرد کنونی، تنها در سطح جغرافیایی یا نظامی تعریف نمیشود؛ بلکه بخشی از حرکت تاریخی امت به سوی ظهور و تشکیل تمدن نوین اسلامی است.
افزودن دیدگاه جدید