درگذشت مارشال "ژوزف تیتو" رهبر یوگسلاوی و یكی از بنیان گذاران جنبش عدم تعهد (۱۹۸۰م)

۴ می
مارشال ژوزف بُروز تیتو(گنجینه تصاویر ضیاءالصالحین)

مارشال ژوزف بُروز تیتو رهبر پیشین یوگسلاوی در ۲۵ مه ۱۸۹۲م در ایالت كولدات كرواسی به دنیا آمد. وی در ابتدا مدتی به تحصیل و كار پرداخت و سپس به ارتش پیوست. تیتو در جریان جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۵م در جبهه جنگ علیه روسیه دستیگر شد و پس از آزادی، همراه كمونیست ها بر ضد حكومت تزاری جنگید. تیتو سپس به یوگسلاوی بازگشت و به عنوان یك سازمان دهنده تشكیلات سیاسی به متشكل ساختن كمونیست ها پرداخت. وی مدتی در حزب كمونیست یوگسلاوی نیز نقش فعالی داشت و به این جرم به ۶ سال زندان محكوم شد. تیتو پس از حمله آلمان به یوگسلاوی در جریان جنگ جهانی دوم، اقدام به تشكیل جبهه آزادی بخش ملی نمود و نیروهای چریكی تربیت كرد. او در سال ۱۹۴۳م به درجه مارشالی نائل آمد و از نیروهای متفقین خواست حكومت در تبعید یوگسلاوی را به رسمیت بشناسند. وی در ۱۹۴۴م با بهره گیری از ۲۰۰ هزار چریك تحت فرماندهی خود و حمایت نیروهای شوروی سابق، موفق به شكست ارتش نازی در یوگسلاوی گردید. او در سال بعد، پایان حكومت سلطنتی و آغاز استقرار جمهوری سوسیالیستی یوگسلاوی را اعلام كرد و خود سمت نخست وزیری و وزارت دفاع را بر عهده گرفت. تیتو در سال ۱۹۵۳ به ریاست جمهوری، ریاست شورای اجرایى فدرال و فرماندهی عالی نیروهای مسلح برگزیده شد و در سال ۱۹۷۴م نیز رئیس جمهور مادام العمر گردید. تیتو در سال های حكومت خود سیاستی را پی گرفت كه مبتنی بر ملی كردن صنایع در سطح گسترده و هماهنگ سازی و یكنواخت سازی زندگی بود. او هم چنین به اصلاحات ارضی پرداخت و زمین های بزرگ ملاّكان را میان كشاورزان و زارعان تقسیم نمود. تیتو در برابر تقاضای مقامات كرملین در زمینه اشتراكی كردن مالكیت زمین و رواج كشاورزی به شیوه شوروی سابق به شدت مقاومت كرد و به همین دلیل توانست حمایت اكثریت مردم یوگسلاوی را جلب كند. او همواره در سیاست خارجی خود برخلاف مسیر سایر كشورهای اروپای شرقی، استقلال از شوروی سابق را حفظ كرد و به همین سبب از جرگه احزاب كمونیست جهان اخراج شد. این اختلاف به حدی رسید كه تیتو تمام مستشاران نظامی شوروی را از یوگسلاوی اخراج كرد و حضور نظامی شوروی را در افغانستان محكوم نمود. با این حال، در سال ۱۹۷۶م كمونیست های اروپای شرقی وی را پس از ۲۸ سال بایكوت، به جمع خود پذیرفتند كه این امر نشانه اهمیت فوق العاده تیتو در منطقه بود. اعتقاد تیتو مبنی بر در پیش گرفتن سیاست مستقل، ملی و بی طرف، اساس سیاست خارجی یوگسلاوی را در سال های پس از جنگ جهانی دوم را شكل داد. مارشال ژوزف تیتو سرانجام در چهارم مه ۱۹۸۰م در سن ۸۸ سالگی به دنبال یك بیماری طولانی و پس از ۳۵ سال حاكمیت مطلق بر یوگسلاوی درگذشت. پس از مرگ تیتو، دوره ریاست جمهوری در یوگسلاوی، یك ساله شد اما سیاست تیتو بر اساس قبل ادامه یافت. این سیاست در نهایت با فروپاشی نظام های سوسیالیستی اروپای شرقی و تجزیه كشور یوگسلاوی، خاتمه پیدا كرد.

Share