چرا باید نعمت ایمان و ولایت اهل‌بیت را بشناسیم؟ | تبیین آیت‌الله یعقوبی

چرا باید نعمت ایمان و ولایت اهل‌بیت(علیهم السلام) را بشناسیم؟ | آیت‌الله یعقوبی

آیت‌الله العظمی شیخ محمد یعقوبی (دام ظله) در سخنانی درباره نعمت‌های معنوی، با استناد به قرآن کریم و روایات اهل‌بیت(علیهم السلام)، اهمیت شناخت نعمت ایمان، توحید و ولایت را تبیین کرد و آن را بزرگ‌ترین نعمت الهی پس از معرفت خداوند متعال برشمرد.

 ♦▬ ♦▬ ♦▬ ♦▬ ♦▬ ♦▬ ♦

آیت‌الله العظمی شیخ محمد یعقوبی (دام ظله) در سخنانی درباره نعمت‌های معنوی، با استناد به قرآن کریم و روایات اهل‌بیت(علیهم السلام)، اهمیت شناخت نعمت ایمان، توحید و ولایت را تبیین کرد.

بر اساس این تبیین، نعمت ولایت اهل‌بیت(علیهم السلام) از بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی است که خداوند متعال به بندگان مؤمن خود عطا کرده است. ایشان با اشاره به آیه شریفه ﴿وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ﴾ در سوره ضحی، نعمت ولایت اهل‌بیت(علیهم السلام) را مصداق این آیه دانستند که خداوند امر به تحدث و نشر آن کرده است .

ولایت؛ نعمتی که با هیچ نعمت بهشتی برابری نمی‌کند

آیت‌الله یعقوبی تأکید کرد که روایات دلالت دارند بر اینکه هیچ نعمتی از نعمت‌های بهشت پس از معرفت به خداوند تبارک و تعالی، با نعمت قرب به اهل‌بیت(علیهم السلام) برابری نمی‌کند و انس با ایشان چنان اهل بهشت را سرگرم می‌کند که از توجه به دیگر نعمت‌های بهشت بازمی‌مانند .

ایشان در همین زمینه به روایتی از زراره از امام باقر یا امام صادق(علیهم السلام) اشاره کردند که فرمود: «ای زراره، هنگامی که روز قیامت فرا رسد، حسین(علیه السلام) در سایه عرش می‌نشیند و خداوند زائران و شیعیان او را گرد می‌آورد تا کرامت، یاری، شادمانی و سروری را ببینند که جز خداوند کیفیت آن را نمی‌داند» .

ولایت، نعمت حقیقی و باطن همه نعمت‌ها

در تبیین جایگاه ولایت به‌عنوان نعمت حقیقی، این اصل مهم مطرح می‌شود که هر چیزی فی‌نفسه نه نعمت است و نه نقمت؛ بلکه اگر انسان آن را در راه عبودیت خدای تعالی مصرف کند، برای او نعمت خواهد بود. بر این اساس، نعمت در حقیقت همان ولایت الهی است و هر چیزی وقتی نعمت می‌شود که مشتمل بر مقداری از آن ولایت باشد .

امام باقر(علیه السلام) در تفسیر آیه ﴿وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً﴾ فرمودند: «اما النعمة الظاهرة فهو النبي(صلی الله علیه وآله وسلم) و ما جاء به من معرفة الله عز و جل و توحیده، و اما النعمة الباطنة فولایتنا اهل البیت و عقد مودتنا» . بنابراین ولایت، نعمت الهی است که حاصل آن خروج از ظلمت به سوی نور است.

معرفت، پیش‌نیاز بهره‌مندی از نعمت ولایت

آیت‌الله یعقوبی در سخنان خود بر ضرورت شناخت عظمت این نعمت تأکید کردند. ایشان با اشاره به روایتی از امام صادق(علیه السلام) که در پاسخ به ابوحنیفه درباره آیه ﴿ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ﴾ فرمودند: «نحن ــ أهل البیت ــ النعیم الذي أنعم الله بنا على العباد، وبنا ائتلفوا بعد أن كانوا مختلفین، وبنا ألف الله بین قلوبهم بعد أن كانوا أعداءاً وبنا هداهم الله تعالى إلى الإسلام» .

همچنین امام موسی بن جعفر(علیه السلام) برای نشان دادن ارزش این نعمت، ماجرای مردی را نقل می‌کنند که نزد امام صادق(علیه السلام) از فقر شکایت کرد. امام فرمودند: اگر به تو پیشنهاد شود که در ازای دریافت صد دینار از ولایت ما تبری بجویی، آیا می‌پذیری؟ مرد گفت: نه. امام مبلغ را افزایش دادند تا به هزاران دینار رسید و مرد همچنان سوگند یاد می‌کرد که هرگز این کار را نمی‌کند. امام فرمودند: «من معه سلعة یعطى بها هذا المال وهو لا یبیعها هل هو فقیر؟» .

مسئولیت‌های نعمت ولایت

آیت‌الله یعقوبی در ادامه به حقوق و مسئولیت‌های این نعمت عظیم اشاره کردند و فرمودند: این نعمت بزرگ، مسئولیت‌هایی را بر دوش ما می‌نهد، همان‌گونه که برایمان شرافت و کرامت به ارمغان آورده است .

از جمله این مسئولیت‌ها، شکرگزاری قلبی، زبانی و عملی است؛ به این معنا که با پیروی از سیره اهل‌بیت(علیهم السلام) و عمل به تعالیم آنها، حق این نعمت ادا شود. همچنین نشر و دعوت مردم به سوی این نعمت، از دیگر مسئولیت‌های شناخت این نعمت است .

ایشان پایبندی به اسلام ناب محمدی، کوشش بی‌وقفه در دعوت مردم به سوی خداوند تبارک و تعالی و ترویج تعالیم اهل‌بیت(علیهم السلام) را از جمله این مسئولیت‌ها دانستند .

نتیجه‌گیری

شناخت نعمت ایمان و ولایت اهل‌بیت(علیهم السلام) از آن جهت ضروری است که این نعمت، بزرگ‌ترین سرمایه معنوی انسان و عامل نجات و سعادت در دنیا و آخرت است. ولایت اهل‌بیت(علیهم السلام) نه‌تنها نعمتی است که با هیچ نعمت بهشتی برابری نمی‌کند، بلکه باطن و حقیقت همه نعمت‌های دیگر است. بدون شناخت و پذیرش این نعمت، سایر نعمت‌ها انسان را به کمال حقیقی نمی‌رسانند. از این‌رو، شکرگزاری این نعمت از طریق شناخت، اظهار و نشر آن، وظیفه‌ای است که بر دوش همه مؤمنان قرار دارد.