شهادت عباس ذاکرحسین (1360ش)

4 اردیبهشت
شهید عباس ذاکرحسین(گنجینه تصاویر ضیاءالصالحین)

شهید عباس ذاکرحسین، بیست و پنجم شهریورماه ۱۳۳۹ش در جنوبی ترین نقطه  شیراز چشم به جهان هستی گشود.  هنوز دوران خردسالی را پشت سر نگذاشته بود که به بیماری مننژیت دچار شد و پزشکان از سلامت و بهبود او قطع امید کردند و پدر که جزو شیفتگان اهل بیت عصمت و طهارت (ع) بود، عاجزانه از خداوند شفاعت فرزندش را خواستار شد و خداوند بار دیگر به او لطف فرمود و عباس را عمری دوباره بخشید.

او در هفت سالگی به مدرسه رفت و ضمن آموختن علم، قرائت کلام الله مجید را به دیگر دانش آموزان آموخت تا آن جا که با پول هفتگی خود جوایزی تهیه کرده و به افرادی که احادیث یا قرآن را صحیح می خواندند، جایزه می داد. ذاکرحسین بعد از اخذ مدرک دیپلم فنی، تمام وقت خود را مصروف مبارزه با فساد و طاغوت و عبادت و خودسازی کرد. او دوستانش را به کوه های اطراف شیراز می برد و در آن جا علیه استبداد پهلوی صحبت می  کرد.

اولین فعالیت انقلابی اش حمله به مشروب فروشی ها و سینما ها بود. او با دوستانش شیشه های مشروب را خرد می کرد که توسط عمال شهربانی بازداشت شد. در این زمان، به عضویت گروه مسلح حزب اللهی درآمد. در این دوران، برادرش سعید نیز جزو مبارزین انقلابی بود و توسط ساواک دستگیر گشت. عباس با پخش اعلامیه و پوسترهای امام (ره) و حضور در تظاهرات، مبارزاتش را آشکار تر ساخت و در یکی از همین راهپیمایی ها ساواک موتورسیلکت او را به غنیمت گرفت.

به دنبال پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی، پوسترهای زیادی از تصاویر امام (ره) تهیه کرد و در بین دوستانش پخش نمود و اندک زمانی بعد، لباس سبز سپاه را بر تن کرد و عازم خطوط مقدم جبهه های جهاد گشت. عباس پس از عضویت در نهاد مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، به تهران رفت و با طی دوره  کوتاه اطلاعاتی، به جبهه شوش اعزام و با سمت فرمانده اطلاعات مشغول انجام وظیفه شد.

عباس ذاکرحسین، سرانجام در روز چهارم اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۰ هجری شمسی طی یک مأموریت شناسایی در منطقه  شوش در سن بیست و یک سالگی به بیکران آسمان بال گشود. شهید آیت الله دستغیب بر پیکرش نماز خواند و شهید عباس ذاکرحسین بر دست های مردم داغ دار شیراز به سوی آرامگاه ابدی اش رهسپار گردید.

 

Share