اسماء الله / جلسه 4

اسماءالله
استاد محمد شجاعی

 عبث بودن
اگر نظام فكری یك نفر غلط طراحی شود، تولیدی خسران آمیزی خواهد داشت. گمان اكثر مردم این است كه دنیا را اصل قرار می دهند و آخرت مبنا نیست.
افحسبتم انما الیكم عبثاً؛ آیا گمان كردید كه ما شما را بیهوده خلق كردیم و شما به سوی ما بازگشت نمی كنید؟
هر چیزی كه بخواهد از عبث بودن دربیاید باید با آخرت و ابدیت پیوند بخورد. آنچه كه از كارهای ما مابه ازاء آخرتی ندارد و آخرت سازی ندارد، عبث است، باید ترك شود و از آن فاصله بگیریم. ما در بازگشت است كه همه حقایق دنیایی مان معنادار می شود. مثل دنیا كه به تمام حركات جنین معنا می دهد. جنین تمامی حركاتش جز آن مقدار كه مربوط به حیات رحمی است، بقیه عبث است. رشد، اندام زایی و... عبث است. تولد به دنیا و زندگی دنیا را وقتی كنار حركت های رحمی قرار می دهیم، آن ها را معنادار می كند.
ابدیت را كنار دنیا بگذاریم، دنیا هم تجلی آخرت است، هم مزرعه آخرت. آخرت ساز است. اگر كارهایتان ارتباط با ابدیت پیدا كند، اجر عظیم دارد. هشت در بهشت باز و هفت در جهنم بسته می شود.
امیرالمؤمنین «علیه السلام» فرمودند: پاداش یك عمل به اندازه سختی یك عمل است.

اصالتاً یك انسانم. نه زن , نه مرد
هیچ چیز در زندگی انسان مؤمن هدر رفته نیست. همین كه ابدیت را باور داشته باشد، همه چیز را معنادار می كند. انسان نه زن است و نه مرد. غیر از وظیفه ارتباط با معشوق و رفت و آمد با معصوم «علیهم السلام» كارهای دنیایی و... داریم.
اگر انسان طوری جذب زندگی شود كه من حقیقی اش را فراموش كند، درست نیست.
اصالتاً یك انسانم. زن یا مرد نیستم. موقتاً روی زمین آمدم تا نقش مرد یا زن بودن را بازی كنم. كودك عزیز روان را به خدا شبیه كنم و بعد برگردم.
تمرین كنید یادتان بیاید كجا بودید. بعداً می توانید بین هویت جنسی و هویت انسانی خود تفكیك كنید. اصل را آخرت قرار دهید. هیچ چیز را با مبناهای دنیا مقایسه نكنید. تا زمانی كه ابدیت را كنار یك فكر نیاوریم هر نوع قضاوتی غلط است.
اگر كسی بخواهد شاد باشد باید همیشه نسبت به همه كارهایش ابدیتش را كنار خودش بیاورد. اگر یادش برود یك موجود آخرتی است، هربار كه برایش اتفاقی بیفتد، خودش را بدبخت و بیچاره می داند.
الدنیا تضر و تمرُّ ... الآخره تسرُّ. وقتی بریده از آخرت انتخاب می كنی، تصمیم می گیری تمام لذت ها به ضررت تمام می شود. آخرت، شاد می كند و سرور دارد. در كنار مشكلات و سختی های زندگی چند دقیقه به ابدیت فكر كنید و بگویید این نیز بگذرد.
حضرت علی «علیه السلام» فرمودند: هرچه دنیایتان زیادتر باشد، از آخرتتان كم خواهد شد.
هركس در كارهای دنیاییش كسل باشد، برای كارهای آخرتی اش كسل تر است. هیچ لذتی نمی برد مگر اینكه آن لذت در قیامت برایش غصه می شود. لذت بد نیست. لذت حلال به آخرت سازی و اخلاق انسان كمك می كند. ولی نفس ما زیاده طلب است.
حضرت علی «علیه السلام» فرمودند: هركه در دنیا اضافه تر به دست می آورد، در آخرت بیشتر از دست می دهد.
آخرت به همه چیز معنا می دهد. هروقت غصه می خورید و ناراحت هستید، آیات در مورد بهشت را یادآوری كنید.

مومن همیشه شاد و با نشاط است
شرط اینكه آیات قرآن ما را شاد كند، این است كه حتماً با گوش انسانی بشنویم. گوش خر بفروش و دیگر گوش خر
اگر با گوش فطری در مورد آیات فكر كند، بسیار لذت می برد. به داد كودك عزیز روان برسید.
تعرف منی وجوههم نضره النعیم؛ در چهره اینها شادابی، سبزی و خرمی می بینی (از شدت شادی) این حالت در آنجا تمام شدنی نیست. تا خدا خدایی می كند.
درس مهم قرآن این است؛ شما اشتباه نكنید كه خودتان را از آخرت و ابدیت محروم كنید. اگر الان بوی آن به تو بخورد، شادت می كند.
غصه مربوط به فطرت است وقتی به آن غذا نرسد، غصه می خورد. مشكلات زمانی حل می شود كه اصلاً مشكلی نبینی.
نبی اكرم «صلی الله علیه و آله و سلم» فرمودند: المؤمن دائم النشاط
شما به آباد كردن خانه جاودان خودتان محتاج ترید از آباد كردن خانه های فانی تان. تمام تلاشتان را برای آباد كردن آخرت بگذارید. جا ندارد كه مؤمن برای حوادث دنیا غصه بخورد. تلاش می كند اما نتیجه مهم نیست.
-----------------------
منبع: سایت منتظران منجی

 

Share

کاربران عزیز! به دلیل امتناع از پرداخت حق و حقوق ضیاءالصالحین از سوی یکتانت لطفا روی تبلیغات یکتانت کلیک نکنید