پیوستن ایران به FATF در میانه استانداردهای دوگانه؛ چرا الحاق به این نهاد مالی خطرناک است؟

دلایل مخالفت با پیوستن ایران به FATF | تحلیل دوگانگی

در شرایطی که پرونده هسته‌ای و خروج آمریکا از برجام تجربه‌ای تلخ از اعتماد به سازوکارهای بین‌المللی را رقم زده است، زمزمه‌های پیوستن ایران به FATF دوباره شدت گرفته است. اما رفتار تبعیض‌آمیز این نهاد با بازیگرانی همچون عربستان سعودی، پاکستان و اسرائیل، هر تحلیل منصفانه‌ای را به این نتیجه می‌رساند که اصرار بر پذیرش ایران، نه از سر دلسوزی، که برای پیشبرد اهداف شوم طراحی شده است.

پیوستن ایران به FATF در میانه استانداردهای دوگانه

این روزها بحث پیوستن یا نپیوستن ایران به لوایح مربوط به «اف‌ای‌تی‌اف» (FATF) دوباره در جریان است. واقعیت این است که پس از خروج یک‌جانبه آمریکا از برجام و تردید اروپا در اجرای تعهداتش، پیوستن ایران به FATF هزینه‌های سنگینی به دنبال خواهد داشت.

جدای از تجربه تلخ برجام، شواهد دیگری هم وجود دارد که پذیرش شروط این نهاد مالی را نفی می‌کند. عربستان سعودی با سابقه کمک‌های مالی گسترده به تکفیری‌های بی‌رحم، در برابر FATF پاسخگو نیست و خود در جایگاه عضو ناظر و نظارت‌کننده این سازمان قرار گرفته است. همسایه غربی ایران، پاکستان، هم که سال‌ها دست به اصلاحات مالی زده بود، با فشار آشکار آمریکا در ژوئن ۲۰۱۸ به فهرست خاکستری FATF رفت. در آن مقطع، عربستان برخلاف وعده‌اش برای همراهی با چین و ترکیه و مخالفت با این تصمیم، به خاطر وعده واشینگتن برای پذیرش عضویتش در FATF از پشتیبانی پاکستان دست کشید. در همان حال، رژیم صهیونیستی نیز در کنار اسرائیل و اندونزی، به عنوان عضو ناظر این نهاد مالی بین‌المللی حضور دارد.[۱] تأمل در این رویدادها، بوی تبعیض و اغراض سیاسی را به روشنی حس می‌کند.

با این شواهد، پرسش جدی این است که چرا برخی بر پیوستن ایران به FATF پافشاری می‌کنند. به فرموده مولای متقیان علی (علیه‌السلام): «ما أكثر العبر و أقل الاعتبار»[۲]؛ روایت‌ها و عبرت‌ها فراوان است اما عبرت‌گیرندگان کم هستند. ممکن است اصرارکنندگان بر الحاق به FATF دغدغه‌هایی داشته باشند، اما تجربه نشان داده است که با تسلیم در برابر خواست‌های این نهاد، هیچ‌یک از آن دغدغه‌ها حل نخواهد شد.

باید دقت داشت که اصرار FATF بر پذیرش ایران و تمدید مهلت‌ها، به‌هیچ‌وجه نشانه دلسوزی برای پیشرفت کشور نیست؛ این نهاد صرفاً به دنبال تأمین منافع شوم خود و سلطه بر روابط مالی ایران است. روشن است که چرا باید روابط مالی خود با حزب‌الله لبنان و سایر گروه‌های جهادی را ذیل عنوان دروغین «حق تحفظ» محدود کنیم، در حالی که عربستان تروریست‌پرور، دلارهای نفتی را بی‌محابا خرج تکفیری‌ها می‌کند و ملزم به هیچ پاسخگویی در FATF نیست.

پس هوشیار باشیم و خودمان برای پیشرفت ایران نسخه‌های بومی بپیچیم و فریب نسخه‌های بدلی و مداخله‌جویانه‌ای همچون FATF را نخوریم.

پی‌نوشت:
۱ـــ کلیک کنید

۲ــ نهج البلاغة (للصبحي صالح) / / ۵۲۸