جهادی که بعد از ظهور قضا میشود | تحلیل سخنان استاد شجاعی درباره مسئولیت مؤمنان قبل از ظهور
جهادی که بعد از ظهور قضا میشود - استاد محمد شجاعی | مسئولیت قبل از ظهور امام زمان
آیا میدانستید برخی از مسئولیتهای ما در دوران غیبت، اگر انجام نشوند، پس از ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز قابل جبران نخواهند بود؟ استاد محمد شجاعی در سخنانی تأملبرانگیز به مفهوم «جهادی که بعد از ظهور قضا میشود» پرداخته و نقش تاریخی منتظران در آمادهسازی جامعه برای ظهور را تبیین میکند.
جهادی که بعد از ظهور قضا میشود یعنی چه؟
در اندیشه مهدوی، انتظار تنها یک حالت روحی نیست؛ بلکه مسئولیتی عملی و اجتماعی است. استاد محمد شجاعی با طرح مفهوم «جهادی که بعد از ظهور قضا میشود» به این نکته اشاره میکند که برخی کوتاهیها در دوران غیبت، پیامدهایی دارند که حتی با تحقق ظهور نیز جبرانپذیر نیستند.
این جهاد، پیش از آنکه نظامی باشد، فرهنگی، اعتقادی و تمدنی است. به بیان دیگر، اگر جامعه منتظر در مسیر خودسازی، بصیرتافزایی و اصلاح اجتماعی کوتاهی کند، فرصت تاریخی خود را از دست خواهد داد.
مسئولیت منتظران در دوران غیبت
بر اساس آموزههای دینی، انتظار حقیقی با سه عنصر شناخته میشود:
- خودسازی فردی
- جامعهسازی بر محور ارزشهای الهی
- زمینهسازی برای تحقق عدالت جهانی
استاد محمد شجاعی تأکید میکند که جهاد اصلی امروز، جهاد تبیین، جهاد فرهنگی و جهاد حفظ ایمان در عصر فتنههاست. اگر این وظایف به تعویق بیفتد، با ظهور حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف، دیگر فرصتی برای جبران آن دوره از تاریخ وجود نخواهد داشت.
چرا این جهاد قابل قضا نیست؟
قضا شدن یک عمل، زمانی معنا دارد که فرصت انجام آن دوباره فراهم شود. اما برخی مقاطع تاریخی، تکرارشدنی نیستند. دوران غیبت، دوره غربالگری و آمادهسازی است. اگر نسل منتظر در این امتحان تاریخی موفق نشود، آثار کوتاهی او در سرنوشت اجتماعی و معنوی جامعه باقی میماند.
به همین دلیل، استاد محمد شجاعی از تعبیر هشداردهنده «جهادی که بعد از ظهور قضا میشود» استفاده میکند؛ یعنی جهادی که اگر امروز انجام نشود، فردا حسرت آن باقی خواهد ماند.
جمعبندی
مفهوم جهادی که بعد از ظهور قضا میشود، هشداری جدی به همه منتظران است. انتظار، سکون و انفعال نیست؛ بلکه حرکتی آگاهانه در مسیر ساختن فرد و جامعه است. امروز زمان اقدام است، نه تعویق. زیرا برخی فرصتها با آمدن ظهور پایان مییابد، نه آغاز.
افزودن دیدگاه جدید