جنگ رمضان: آیا با اعطای امتیاز به آمریکا می‌توان از تشدید جنگ علیه ایران جلوگیری کرد؟

آیا دادن امتیاز به آمریکا مانع جنگ می‌شود؟ | تحلیل خضاب و اکبرخانی

سیاست «موازنه قوا» و «هزینه-فایده» همواره در کانون تصمیمات راهبردی ایران بوده است. این پرسش که آیا اعطای امتیاز به آمریکا می‌تواند راه حلی برای کاهش تنش و جلوگیری از جنگ باشد، موضوع مناقشات بسیاری است. وحید خضاب و نیما اکبرخانی از دو زاویه تاریخی-سیاسی و نظامی به این شبهه پاسخ می‌دهند.

۱. زاویه دید تاریخی و سیاسی (وحید خضاب)

وحید خضاب با نگاه به تجربیات تاریخی و مدل‌های رفتاری آمریکا تأکید دارد که در نظام بین‌الملل، عقب‌نشینی نه تنها منجر به کاهش فشار نمی‌شود، بلکه اغلب به‌عنوان «ضعف» تعبیر شده و اشتهای طرف مقابل را برای امتیازگیری بیشتر افزایش می‌دهد. از نگاه ایشان، «امتیازدهی» در شرایطی که طرف مقابل از موضع قدرت فشار وارد می‌کند، نه تنها عامل بازدارنده نیست، بلکه می‌تواند محرک رفتارهای تهاجمی‌تر باشد.

۲. زاویه دید نظامی و راهبردی (نیما اکبرخانی)

از نگاه نیما اکبرخانی، کارشناس نظامی، امنیت ملی را نمی‌توان با «امتیازدهی» خرید. در محاسبات نظامی، آنچه طرف مقابل را از آغاز جنگ باز می‌دارد، «هزینه‌ای» است که در صورت حمله باید بپردازد، نه «امتیازی» که پیش از جنگ دریافت کرده است. ایشان معتقد است که تضعیف بازدارندگی با عقب‌نشینی در زمان فشار، دقیقاً همان چیزی است که می‌تواند مسیر را برای محاسبات غلط طرف مقابل (محاسبه غلط در توان نظامی ایران) و آغاز یک جنگ ناخواسته هموار کند.

جمع‌بندی: 

این دو کارشناس بر این نقطه اشتراک نظر دارند که در نظام مبتنی بر قدرت:

عقب‌نشینیِ تاکتیکی: ممکن است برای مدیریت بحران مقطعی کارساز باشد.
امتیازدهیِ راهبردی: در سایه تهدید، نه تنها امنیت ایجاد نمی‌کند، بلکه به دلیل برهم زدن موازنه وحشت، می‌تواند احتمال جنگ را به دلیل «تغییر محاسبات دشمن» افزایش دهد.