کلیدهای امنیتی باکو در جیب تلآویو؛ کالبدشکافی اشغال اطلاعاتی و سراب امنیت سایبری در رژیم علیاف
کلیدهای امنیتی باکو در جیب تلآویو | اشغال اطلاعاتی آذربایجان
نگاه تقلیلگرایانه در برخی محافل دیپلماتیک، سالها کوشید مناسبات رژیم باکو و رژیم صهیونیستی را در قالب یک معامله ساده «نفت در برابر سلاح» توجیه کند و از لایههای پنهان آن بگذرد. اما بررسی دقیق لایههای امنیتی، اطلاعاتی و سایبری جمهوری آذربایجان نشان میدهد رژیم خانوادگی علیاف عملاً کلیدهای حیاتیترین نهادهای حاکمیتی خود را به تلآویو سپرده و جغرافیای این کشور را به عمق راهبردی سرویسهای جاسوسی صهیونیستی تبدیل کرده است. این گزارش، ابعاد این اشغال خاموش را در ستاد مرکزی اطلاعات باکو، پیوندهای تجاری خاندان نقیاف و مهندسی نیروی انسانی دستگاه امنیتی بررسی میکند.
نگاه تقلیلگرایانه در برخی محافل دیپلماتیک، سالها کوشید مناسبات رژیم باکو و رژیم صهیونیستی را در قالب یک معامله ساده «نفت در برابر سلاح» توجیه کند و با خوشخیالی از کنار لایههای پنهان آن بگذرد. حافظه تاریخی منطقه اما گواهی متفاوت میدهد؛ هرگاه حکومتهای وابسته در پیرامون ایران برای تضمین بقای خاندانی خود به سرویسهای امنیتی فرامنطقهای پناه بردند، نخستین قربانی این قمار، استقلال ساختار اطلاعاتی آنها بود. امروز در قفقاز جنوبی با پدیدهای فراتر از همکاریهای معمول دوجانبه روبهرو هستیم. بررسی دقیق لایههای امنیتی، اطلاعاتی و سایبری در جمهوری آذربایجان نشان میدهد رژیم خانوادگی پاشایف-علیاف عملاً کلیدهای حیاتیترین نهادهای حاکمیتی خود را دو دستی به تلآویو سپرده و جغرافیای این کشور را به عمق راهبردی سرویسهای جاسوسی صهیونیستی تبدیل کرده است.
اشغال خاموش در ستاد مرکزی؛ پیوند امنیتی و تجاری خاندان نقیاف با تلآویو
در هر ساختار دولتی، دستگاه اطلاعاتی خط قرمز حاکمیت ملی و آخرین سنگر استقلال کشور محسوب میشود. در رژیم علیاف اما این قاعده به طور کامل وارونه شده است. سرویس امنیت دولتی (DTX) تحت مدیریت علی نقیاف، به جای صیانت از منافع ملی مردم آذربایجان، به مجرای مستقیم نفوذ و هدایت سرویسهای صهیونیستی بدل شده است. این پیوند ساختاری، ابعادی فراتر از همکاریهای رسمی دارد و در تاروپود منافع اقتصادی و خانوادگی مدیران ارشد امنیتی تنیده شده است.
نمونه روشن این درهمتنیدگی، فعالیتهای الهام نقیاف، فرزند رئیس دستگاه اطلاعاتی باکو است. او از طریق شبکه شرکتهای تحت مدیریت خود، پروژههای گسترده تجاری و سایبری مشترکی با طرفهای صهیونیستی پیش میبرد. کار به جایی رسیده که فرزند عالیترین مقام امنیتی یک کشور مسلمان، آشکارا نقش لابیگر رسانهای رژیم صهیونیستی را ایفا میکند. انتشار یادداشتهای پیاپی او در روزنامه «جروزالم پست» — از جمله مقاله نوامبر ۲۰۲۲ درباره تبدیل شدن آذربایجان به قطب فناوری با تکیه بر همکاری سایبری با تلآویو و یادداشت مه ۲۰۲۳ درباره گذشته و آینده شراکت راهبردی دو طرف — پرده از عمق وابستگی ذهنی و مالی لایه اول امنیتی باکو برمیدارد.
در فضای دوگانه و مهندسیشده باکو، اگر کوچکترین پیوند رسانهای یا فرهنگی میان خانواده یک مقام دولتی و ایران دیده میشد، بوقهای تبلیغاتی وابسته به تلآویو با شعارهای جعلی و تفرقهافکنانه هیاهوی مداخله خارجی به راه میانداختند. در مقابل، لابیگری علنی فرزند رئیس دستگاه امنیتی این کشور در رسانههای عبری با سکوت کامل و رضایت ضمنی کاخ ریاستجمهوری همراه است.
خطرناکتر از پیوندهای مالی در رأس هرم، مهندسی نیروی انسانی در بدنه دستگاه اطلاعاتی است. افسران و کارشناسان اطلاعاتی باکو به صورت منظم برای گذراندن دورههای آموزشی به سرزمینهای اشغالی اعزام میشوند و در آنجا زیر نظر مربیان صهیونیست با رویکردی عمیقاً ضداسلامی و ضدایرانی پرورش مییابند. نتیجه این فرآیند، حذف سیستماتیک حتی نیروهای مسلمان (ولو شناسنامهای) و مستقل از ستاد مرکزی اطلاعات باکو بوده است. هر افسری که کوچکترین دلبستگی به ارزشهای اسلامی، پیوندهای تاریخی با ایران یا حتی گرایش صادقانه به ترکیه داشته باشد، از پروندههای حساس کنار گذاشته میشود و به پستهای بیاهمیت یا شهرهای دورافتاده تبعید اداری میگردد. به این ترتیب، مغز متفکر امنیتی رژیم طایفهای باکو عملاً در اشغال نیروهایی قرار گرفته که وفاداری ایدئولوژیک و عملیاتی آنها به تلآویو بر هر مصلحت بومی مقدم است.
افزودن دیدگاه جدید