اطاعت از ولایت فقیه: مرزها، ضرورت‌ها و حدود مشارکت در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی (جلسه ۴)

حدود اطاعت از ولایت فقیه در سیاست و اجتماع | پادکست استاد علیپور

پس از تبیین مبانی نظری، اکنون زمان ورود به عرصه عمل فرا رسیده است. جلسه چهارم پادپخش به سؤال اساسی مخاطبان پاسخ می‌دهد: اطاعت از ولایت فقیه در فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی تا چه میزان واجب و چه موقع دارای مرز است؟ استاد علیپور در این جلسه، با ارائه ضوابط فقهی روشن، نقش مشارکت فعال و در عین حال مستند به فتوای رهبری را تبیین می‌کند.

اطاعت؛ رکن اصلی نظام ولایی

استاد علیپور بحث را با تأکید بر اهمیت «اطاعت» به عنوان ستون خیمه نظام ولایت فقیه آغاز می‌کند. ایشان یادآور می‌شود که اگرچه اصل حکومت بر پایه هدایت است، اما استمرار این هدایت نیازمند پذیرش و اجرای فرامین از سوی امت است. این اطاعت، در حقیقت، ادامه دادن مسیر ولایت خدا و اولیاء معصوم (علیهم السلام) در عصر غیبت است.

مرزبندی فقهی در فعالیت‌های سیاسی

بخش مهمی از این جلسه به تعیین حدود فقهی اطاعت اختصاص دارد. استاد علیپور مشخص می‌کند که اطاعت از ولی فقیه در چارچوب احکام شرعی و مصالح عامه امت واجب است. ایشان به‌دقت توضیح می‌دهد که این اطاعت شامل موارد زیر است:

پذیرش فرامین حکومتی: مانند قوانین مجلس یا تصمیمات کلان کشور که توسط رهبری تأیید شده‌اند.
عدم مخالفت علنی: پرهیز از هرگونه تضعیف یا تشویش در ارکان اصلی نظام که در چارچوب شرع، مصداق خروج از اطاعت تلقی می‌شود.

نقش مشارکت اجتماعی؛ نه صرفاً انفعال

استاد علیپور تأکید می‌کند که اطاعت از ولایت فقیه به معنای انفعال اجتماعی و کنار کشیدن از امور سیاسی نیست. برعکس، این اطاعت زمینه‌ساز مشارکت مسئولانه است. مردم باید با بصیرت و آگاهی کامل در انتخابات، برنامه‌های توسعه و فعالیت‌های اجتماعی که در چارچوب مصالح نظام تعریف شده‌اند، نقش فعالی ایفا کنند. این مشارکت، حمایت عملی از ولایت فقیه در مسیر اجرای عدالت است.

جمع‌بندی: اطاعت آگاهانه و فعالانه

نتیجه‌گیری جلسه این است که مؤمن در نظام ولایی، نه یک فرد منفعل است که صرفاً منتظر فرمان باشد، بلکه یک عنصر فعال است که در چارچوب تعیین‌شده توسط ولی فقیه، در سازندگی جامعه مشارکت کرده و با آگاهی کامل، از فرامین کلان نظام تبعیت می‌کند تا مسیر نورانی ولایت حفظ شود.