زرادخانه مشترک باکو و تل‌آویو؛ استحاله ارتش آذربایجان در معماری نظامی صهیونیسم

زرادخانه مشترک باکو و تل‌آویو؛ استحاله ارتش آذربایجان در معماری نظامی صهیونیسم | ابوکاظم حسنی

انتشار جزئیات قرارداد ۲۳۵ میلیون دلاری میان باکو و کمپانی صهیونیستی البیت سیستمز برای تحویل سیستم‌های موشکی EXTRA-MR و راکت‌اندازهای PULS، در کنار افتتاح کارخانه تولید سلاح‌های غربی M4 توسط شرکت آری آرمز با حضور مستقیم الهام علی‌اف و مهربان علی‌اف، نشان‌دهنده تغییر فاز خطرناک در هندسه امنیتی قفقاز است. این تحرکات ثابت می‌کند جمهوری آذربایجان از جایگاه خریدار تسلیحات فراتر رفته و به شریک ساختاری و دالان تولید، مونتاژ و یکپارچه‌سازی سیستم‌های جنگی رژیم صهیونیستی در مجاورت مرزهای ایران و روسیه تبدیل شده است.

نویسنده: ابوکاظم حسنی

ادغام تسلیحاتی؛ فراتر از معاملات تجاری

انتشار جزئیات قرارداد ۲۳۵ میلیون دلاری میان تشکیلات باکو و کمپانی صهیونیستی «البيت سيستمز» برای تحویل سیستم‌های موشکی EXTRA-MR و راکت‌اندازهای PULS، در کنار افتتاح کارخانه تولید سلاح‌های غربی (M4) توسط شرکت «آری آرمز» با حضور مستقیم الهام و مهربان علی‌اف، نشان‌دهنده یک تغییر فاز خطرناک در هندسه امنیتی قفقاز است. این تحرکات ثابت می‌کند جمهوری آذربایجان دیگر صرفاً یک «خریدار تسلیحات» نیست، بلکه به یک شریک ساختاری و دالان تولید، مونتاژ و یکپارچه‌سازی سیستم‌های جنگی رژیم صهیونیستی در مجاورت مرزهای ایران و روسیه تبدیل شده است.

ادغام تسلیحاتی؛ فراتر از معاملات تجاری:
خرید سیستم‌های راکتی با قابلیت همگام‌سازی با ساختار C4I (فرماندهی، کنترل، ارتباطات، کامپیوتر و اطلاعات) متعلق به کمپانی‌های اسرائیلی، حاکی از آن است که مغز متفکر و سیستم عصبی ارتش جمهوری آذربایجان به طور کامل در اختیار تکنوکرات‌های نظامی تل‌آویو قرار گرفته است. وقتی شبکه فرماندهی یک ارتش با معماری نرم‌افزاری و سخت‌افزاری بیگانگان تنظیم شود، استقلال عملیاتی آن ارتش به صفر می‌رسد. در واقع، باکو در حال پرداخت صدها میلیون دلار برای تسلیحاتی است که کلید شلیک و هدف‌گذاری آن‌ها، در نهایت در اتاق‌های کنترل رژیم صهیونیستی تعریف می‌شود.

اقتصاد جنگی صهیونیست‌ها با بودجه مردم قفقاز:
در شرایطی که رژیم صهیونیستی به دلیل جنگ‌های فرسایشی با بحران‌های شدید اقتصادی و نظامی روبه‌روست، انعقاد قراردادهای نجومی G-to-G (دولت با دولت) با باکو، نقش یک تنفس مصنوعی حیاتی را برای کمپانی‌های ورشکسته و تحت فشار اسرائیلی ایفا می‌کند. تشکیلات باکو با تزریق ثروت‌های ملی مردم مسلمان آذربایجان به جیب سازندگان سلاح در تل‌آویو، عملاً در حال تأمین مالی ماشین جنگی رژیم صهیونیستی علیه جهان اسلام و محور مقاومت است.

بومی‌سازی وابستگی؛ کارخانه‌های تسلیحاتی به عنوان پوشش:
افتتاح خط تولید مسلسل‌های غربی M4 با مشارکت شرکت‌های اسرائیلی نظیر «آری آرمز» تحت شعار دروغین «کاهش وابستگی خارجی و تولید بومی»، یکی از پیچیده‌ترین ترفندهای استعماری است. این کارخانه‌ها نه تنها وابستگی را کاهش نمی‌دهند، بلکه پایه‌های نفوذ صنعتی و اطلاعاتی صهیونیست‌ها را در داخل خاک جمهوری آذربایجان تثبیت می‌کنند. حضور دلالان ارشد امنیتی اسرائیل (نظیر رئیس پیشین موساد در رأس هیئت‌های تجاری مانند شرکت Ondas) در نمایشگاه‌های نظامی باکو (ADEX)، اثبات می‌کند که این کارخانه‌ها ایستگاه‌های پوششی موساد برای مدیریت تحرکات در منطقه قفقاز هستند.

افق:
روند تسلیح شتابان باکو با فناوری‌های صهیونیستی، معادله‌ای نیست که محدود به مرزهای این کشور بماند. جمهوری آذربایجان با تبدیل شدن به بزرگترین میدان آزمایش عملیاتی تسلیحات اسرائیلی (Hermes 900، Barak MX و Spike)، رسماً نقش پیاده‌نظام محور غربی-عبری را در اوراسیا پذیرفته است. این انقیاد نظامی، هزینه‌های استراتژیک سنگینی برای همسایگان به ویژه ایران در پی دارد و ضرورت اتخاذ استراتژی‌های بازدارنده فعال و خنثی‌سازی کریدورهای لجستیک این محور را بیش از پیش نمایان می‌سازد.